NE DİYEYİM

                            Ne diyeyim

                            Vurulmuşsa bugün Şeyh Ahmed Yasin

                            Ne diyeyim

                            Çıt yoksa kafiyeden

                            Mecalsiz kalmışsa mecaz

                            Sadakati tükenmişse sözcüklerin

                            Ve duyarsızlık dağına çıkmışsa yüreğim

                            Ne diyeyim

 

                            Ne diyeyim

Filistinli bir çocuk kalmışsa yine yetim

Şiirler ilk terk edeniyse kentin

Fethediyorsa benliğimi hissizliğim

Santim santim

Ne diyeyim

Vurulmuşsa bugün Şeyh Ahmet Yasin

Ne diyeyim

 

Ne diyeyim

Yerlerini bulmuyorsa bir türlü notalar

Ne diyeyim

Irak’ı, Çeçenistan’ı, Keşmir’i

Ve daha bir çok yeri

Anmaya bile varmıyorsa dilim

Ne diyeyim

Konulmuşsa duygularıma

En yazgıcı kotalar

Atıyorsa Amerikan askerleri

Kûfe’de, Felluce’de kapkaranlık voltalar

Ve ayırıyorsa yürekleri birbirinden en sarhoş kıtalar

Ne diyeyim

 

Ne diyeyim

Katledilmişse cami çıkışında sabahleyin 

Tam iki hafta önce Şeyh Ahmet Yasin

Ve inkişaf etmişse şiirim

On dört gün rotarla

Yani ancak bugün geceleyin

Ne olur siz söyleyin

Ben şimdi ne diyeyim

 

 

 

 

Turgay Evren

Çarşı

 

                        

                        Ayaklanır açlığım

                        Yedi düvele karşı

                        Kurşun yarar sessizliği

                        Ve bir haykırış arşı

                        O an

                        Ne sen kalırsın ortada, Hamiyet

                        Ne kutsal mülkiyet

                        Ne umarsız cemiyet

                        Ne de dolaşırken içinde kaybolduğum

                        Şu uçsuz bucaksız çarşı      

 

                  

 

 

 

HABER VER MARX’A

 

Aydın kurşunlar gördüm

Ta bağrında ülkemin

Voltaire, Engels ve Marx’a

Benden haber gönderin

Artık konuşmasınlar

Ülkemde varken tanklar

Çift kez mazlum kadınlar

Yangın yeri

Gözlerin

Payıma ütopyadan

Sessizliği giydirin

Voltaire, Engels ve Marx’a

Benden selam gönderin

 

 

 

Turgay Evren     

                                              

 

 

 

 

 

 

 

DİN İLE BİLİM

  

                       

Nasıl kızmam ki 

                        Aldattı beni Tanrıyla,

                        Bilim

                        Aynı yatakta basıldı

                        Çırılçıplak

                        Akıl ile din

 

 

 

 

 

 

                            Turgay EVREN

Çarşı

 

                                                    

 

                        Ayaklanır açlığım

                        Yedi düvele karşı

                        Kurşun yarar sessizliği

                        Ve bir haykırış arşı

                        O an

                        Ne sen kalırsın ortada, Hamiyet

                        Ne kutsal mülkiyet

                        Ne umarsız cemiyet

                        Ne de dolaşırken içinde kaybolduğum

                        Şu uçsuz bucaksız çarşı      

 

 

 

Anlam Kaybı

        

 

                        Anlamını kaybettim acının ve sevincin

                        Tanrısız bir evrende nasıl uçar güvercin

                        Bir oldu hepsi artık; şeytan, melek ya da cin

                        Farksızlaşan dünyada hegemonya bir tek din

 

 

İNDİRGEME

 

                         

                   İndirgeme sen beni

                   Genlere, hücrelere

                   Kainatta her zerre

                   Benle olur pencere

                   Hak’ka bakan bin kere,

                   Milyon kere

                  

 

 

Şeytanı yıkan neydi

İndirgediği şeydi

Secde düştü yerlere

O ise mağrur beydi

Savrulacak yellere

 

 

İndirgeme sen beni

Protein ve kana 

Varlığı saran mana

Benden kapıp hep nema

Döner Yaradanına

 

 

 

 

 

 

                            TURGAY EVREN

                  

SEVGİLİNİN YÜREĞİNDEN BAŞKA

 

                            

                   Ne Sokrat’ın idam edildiği yerde…

                            Ne Sasaniler’in tapınaklarında

                            Hiç sönmeden yanan

                            Ahuramazda’nın ateşgedelerinde…

                            Ne de Sidarta Gotama’nın

                            Yalnız gecelerinde…

                            Hiç bir yerde bulamadım seni sevda!

                   Sevgilinin yüreğinden başka.

 

 

 

                            Ne atların nal şıkırtılarında…

                            Ne ceylanların nazlı bakışlarında…

                            Ne göklerin sonsuzluğunda…

                            Ne de baharın

                            Pembe yanaklarında…

                            Hiçbir yerde bulamadım seni sevda!

                            Sevgilinin yüreğinden başka.

 

 

 

                            Ne tarihin nefes kesen soğuğunda…

                            Ne kirli felsefelerin açlık kokan soluğunda…

                            Ne bilimin kutsal varlığında…

                            Ne de aklın görkemli krallığında…

                            Hiç bir yerde bulamadım seni sevda!

                            Sevgilinin yüreğinden başka.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                                  Turgay EVREN

AYDINLIK

          

                   Zulüm gedik açtı surlarımda benim.

                            Gecenin yüreğine su serp, aydınlık!

                            Hasret diken açtı güllerimde benim.

                            Acının ellerine gül ver, aydınlık!

 

 

                            Ruhum karanlığa mahzen olmuştur.

                            Ne Sokrat ne Buda kurtarır beni.

                            Aklım mecnunluğa gülşen olmuştur.

                            Ne Dekart ne Beykın yandırır beni.

 

 

                            İsa’dan sevgiyi almadı kalbim.

                            Ne de hikmeti kaptı Musa’dan aklım.

                            Özgürlük çölünde döndüm dolandım.

                            Aklın karanlıklarında kandilsiz kaldım.  

 

 

 

 

                             Turgay EVREN

Boyut Kısırları

Boyutlardan

Feragat ederek

Gelme bana

Ekmeği de al yanına

Aşkı da

Spartakus kadar güçlü

Sokrat kadar akıllı

Ve İsa gibi sevgi dolu ol

Ama

Muhammedi görmeyen göz

Âmâ 

Turgay EVREN