Peygamberler Yoktu

 

 

 

 Peygamberler yoktu        

 Tarih vardı

 Yürüyordu

 Bir genç kızın gözlerinde batan şafak

 Bir işçinin saplandığı çamurdan batak

 Ve sen vardın sadece

 Gözyaşlarımdan sonra

 Ama aç çocuklardan önce

 Yaslanacak

 

 

Tanrı yoktu

Bilim vardı

İşliyordu

Özgür kurşun kıvamında bir şakak

Yaşam kadar soğuk bir yatak

Ve sen vardın ayrıca

Anlamsızlığımdan sonra

Ama fabrikalardan önce

Avunacak

 

 

Artık melekler yoktu

Gerçek vardı

Gürlüyordu

Çöle ilham kurumuş bir ırmak

Hakikat kadar çıkmaz bir sokak

Ve sen vardın bir de

Yalnızlığımdan sonra

Ama kimsesizlerden önce

Tutunacak

 

 

Kutsal kitaplar da yoktu

Yorum vardı

Saklıyordu

Bir sürü gölgesiz çardak

Ağzına kadar boş bir bardak

Ve sen vardın belki de

Depremlerimden sonra

Ama artçılarımdan önce

Sığınacak

 

 

 

 

Peygamberler vardı

Vardı Tanrı

Melekler de vardı

Kitaplar seyyardı

Sen yoktun bir tek

Bu onulmaz varlık evini

Aklın ve yüreğinle

İlahi hidayetle

Çekip çevirecek

 

 

                                              

 

 

 

Turgay EVREN