Boyut Kısırları

Boyutlardan

Feragat ederek

Gelme bana

Ekmeği de al yanına

Aşkı da

Spartakus kadar güçlü

Sokrat kadar akıllı

Ve İsa gibi sevgi dolu ol

Ama

Muhammedi görmeyen göz

Âmâ 

Turgay EVREN 

Peygamberler Yoktu

 

 

 

 Peygamberler yoktu        

 Tarih vardı

 Yürüyordu

 Bir genç kızın gözlerinde batan şafak

 Bir işçinin saplandığı çamurdan batak

 Ve sen vardın sadece

 Gözyaşlarımdan sonra

 Ama aç çocuklardan önce

 Yaslanacak

 

 

Tanrı yoktu

Bilim vardı

İşliyordu

Özgür kurşun kıvamında bir şakak

Yaşam kadar soğuk bir yatak

Ve sen vardın ayrıca

Anlamsızlığımdan sonra

Ama fabrikalardan önce

Avunacak

 

 

Artık melekler yoktu

Gerçek vardı

Gürlüyordu

Çöle ilham kurumuş bir ırmak

Hakikat kadar çıkmaz bir sokak

Ve sen vardın bir de

Yalnızlığımdan sonra

Ama kimsesizlerden önce

Tutunacak

 

 

Kutsal kitaplar da yoktu

Yorum vardı

Saklıyordu

Bir sürü gölgesiz çardak

Ağzına kadar boş bir bardak

Ve sen vardın belki de

Depremlerimden sonra

Ama artçılarımdan önce

Sığınacak

 

 

 

 

Peygamberler vardı

Vardı Tanrı

Melekler de vardı

Kitaplar seyyardı

Sen yoktun bir tek

Bu onulmaz varlık evini

Aklın ve yüreğinle

İlahi hidayetle

Çekip çevirecek

 

 

                                              

 

 

 

Turgay EVREN            

        

 

 

MAHAYANA

 

                             

                   Mahayana!

                            Neredesin sevgilim?

                            Karanlığı emen dudaklarını öptüm

                            Sokak lambalarının.

                            Lâkin sen yoktun tadında vuslatın.

                            Gözlerimi diktim güneşin gözlerine

                            Saatlerce.

                            Fakat ışığını yazık ki bulamadım

                            Gözlerinin.

 

 

                            Ah Mahayana!

                            Hiçbirisi sen değildin,

                            Gökte uçan kuşlardan.

                            Hiçbirisi sen değildin,

                            Denizde yüzen balıklardan.

                            Ve çehreni göremedim,

                            Song resminde,

                            Gupta şiirinde,

                            Ya da ıssız bir gotik katedralinde.

                            Öksüz bıraktın medeniyetleri

                            Yolu bilinmeyen karanlık adresinde.

 

 

                            Sahi Mahayana!

                            Az daha sormayı unutacaktım.

                            Nesin sen?

                            Bilgi misin? Sevgi misin? Erdem misin?

                            ‘Aydınlanma’ diyorlarmış sana Çin rahipleri.

                            Adını hikmet koymuş Sokrat

                            Sen doğduktan hemen sonra.

                            İdea demiş sana Eflatun,

                            Ve Muhammed koynunda beslemiş seni.

                            Ne olur göster bana bir defacık

                            Aracısız kendini.

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                                           Turgay EVREN